Online χρήστες

Έχουμε 133 επισκέπτες συνδεδεμένους

Τελευταίες αγγελείες

Herpetofauna of Greece


filozwos.gr - filozoos Για αυτούς που αγαπούν τα ζώα, Copyright 2008 - 2017 Powered by
Βρίσκεστε: filozwos.gr Νέα Ένα ακόμα ζώο από pet shop νεκρό...Αληθινή ιστορία.
Ένα ακόμα ζώο από pet shop νεκρό...Αληθινή ιστορία. Εκτύπωση E-mail

Ολοι εσείς που αγοράζετε ένα γλυκό χαριτωμένο κουτάβι ή γατάκι και έχετε απόλυτη άγνοια για την προέλευση τους και για τα αδέσποτα που υποφέρουν στους δρόμους, διαβάστε την ιστορία της Μαρίνας για την Cookie της. Eνα ακόμα θύμα των pet shops - puppy mills.

ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΖΩΑ ΑΠΟ PET SHOPS..ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΕΚΤΡΟΦΕΙΣ 'Η ΥΙΟΘΕΤΗΣΤΕ ΑΔΕΣΠΟΤΟ!!!

H Cookie μωρό... πριν εμφανιστούν τα προβλήματα υγείας.

<<Όταν μετακόμισα Αίγυπτο είχα βάλει στοιχημα με τον εαυτο μου οτι θα έμενα για πάντα και οτι θα άφηνα την οικογένεια μου πίσω και τα ζωα μου για να ζήσω με τον έρωτα της ζωής μου.Τελικά μετά απο 1,5 χρονο γύρισα πίσω και περιμενω εκεινον να έρθει Ελλάδα.
Έφτασα Οκτώμβρη του 2008 και εγκαταστάθηκα στο Κάιρο με το αγόρι μου.Πάντα ήμουν φιλόζωη και ασχολίομουν σχετικά αλλά δεν είχα ιδέα απο τα  puppy mills και τις μαύρες δουλείες των pet shop καθώς και  το στυγνό εμπόριο αυτών των ψυχών, απλούστατα γιατί ποτέ δεν είχα αγοράσει ζωό απο αυτά. Ο Ρούντι το πρωτο μας σκυλάκι είναι υιοθετημένο και 16,5 χρονών, ο Καρίμ 3,5 , επίσης... Η Λάκυ της αδελφής μου υιοθετημένη απο τη "Κιβωτό των ζώων" στα Χανιά μετά απο δική μου συμβουλή μιας και ήθελε να αγοράσει απο "μαγαζι".Και όταν τελείωσει τις σπουδές της θα επιστρέψει μαζί με το μωρό της και αυτή στο σπιτι πάλι.


Ο μόνος λόγος επίσκεψης μου σε αυτά τα "μαγαζιά", λοιπόν, ήταν για να αγοράζω προμήθειες για τα μωρά μου.
Πάντα όμως έβλεπα αυτά τα ζωάκια στις βιτρίνες να κοιτούν με αυτά τα ματάκια και σκεφτόμουν πως θα μπορούσα να τα αγοράσω όλα για να τα σωσω απο τη μοναξιά και τα κρύα εκείνα κλουβία τους.Τα θεωρούσα ψυχούλες που ψάχνουν τη δική τους οικογένεια.Όπως έβλεπα και κάθε αδεσποτάκι στη πόλη μου και τα λυπόμουν...Δεν ήξερα τι μπορούσα να κάνω για να τα βγάλω απο τη δυστυχία τους.Σε πολλά απο αυτά έβρισκα μόνη μου σπιτι γυρίζοντας απο πόρτα σε πόρτα με την αδελφή μου.Απο πολύ μικρη ήταν καθήκον μου...Τα ταίζα τα πότιζα...Αλλά σαν μικρή που είμουν δεν ήξερα τι παραπάνω μπορούσα να κάνω.Έχω γίνει μάρτυρας ξυλοδαρμών και βασανισμών ζώων στο Κορωπί-και αλλου-.Απο μικρή έχω δει άπειρες φορές φολιασμένα σκυλία ή γατιά να πεθαίνουν σφαδάζοντας στους πόνους μπροστά στα δακρυσμένα μου μάτια...Σήμερα έχω βρεί ψυχική γαλήνη βοηθώντας στο ΚΑΖ έστω κι αν το ανακάλυψα πριν 3 μήνες και πάντα έξω απο το σπιτι μου υπαρχει φαγητο και νερό για τους περαστικούς φιλους μου...


Ας επιστρέψω βέβαια στην κανονική ροή της ιστορίας μου....Στην Αίγυπτο ένιωθα μεγάλη μοναξιά και κενό γιατι έχω μεγαλωσει με ζώα στο σπιτι και στη ζωή μου και γιατί ο Άχμεντ δούλευε μακρυά και ερχόνταν 10 μερες το μήνα στο σπιτι μας.Οπότε έμενα σχεδον ολο το μήνα μόνη μου. Ο Αχμεντ γνωρίζοντας τόσα χρονια -είμαστε 5 χρόνια μαζί- τη αγάπη μου για τα ζώα και για να εξιλεωθεί που με πήγε σε αυτή τη κόλαση και τη μοναξιά μου είπε να πάρουμε ένα ζωάκι όταν θα είμασταν έτοιμοι.Τελικά η μητέρα μου με επισκεφθηκε το Μάρτιο του 2009 μετά από 5 μήνες για 2 βδομάδες.Θεωρήσαμε πως ήταν η κατάλληλη στιγμή για να πάρουμε το ζωάκι που τόσο επιθυμούσα. Σημειωταίον ο Αχμεντ φοβόταν πολύ τα σκυλια.Μετά όμως...Όλα άλλαξαν τα λατρεύει...Τελοσπάντων πήγαμε στο πετ σοπ της γειτονειάς μας και έγω πάντα ήθελα ένα Jack Russel ή White highland terrier ήταν και είναι οι αγαπημένες μου ράτσες και μιας και ποτε δεν είχα σκυλί ράτσας θεώρησα πως ήταν ευκαιρία να έπαιρνα τώρα.Επίσης η Αίγυπτος δεν διαθέτει φιλοζωικά σωματεία...Αλλο μεγαλυτερο χάλι αυτοί.Αλλά θα μου πείς αυτοί δεν έχουν να φάνε τα ζώα θα κοιτούσαν;


Πολλες φορές σκέφτηκα να βιντεοσκοπήσω πως φέρονται στα ζωα σε αυτή τη χωρα αλλά δεν ήξερα που να απευθυνθω ώστε να γίνει διεθνώς γνωστή η  μαρτυρία μου.Είχα τσακωθεί όμως και εγω και η μητέρα μου και ο Αχμεντ για σχετικα περιστατικά που υπεπεσαν στην αντίληψη μας (σκυλιά γάτες άλογα γαϊδουρακια αγελάδες κτλ κτλ).Αίσχος...έχει ποτέ ασχοληθεί ο διεθνής τύπος με τρίτες χώρες ή μονο Ευρώπη, Αμερική κ.α.;Κακώς....

Όταν πήγαμε στο πετ σοπ μας είπαν ότι δεν ειχαν Jack Russel για άμεση παράδοση έπρεπε να το παραγγείλουν απέξω αλλά White terrier είχανε στις εγκαστάσεις τους που αναπαρήγαγαν τις δικές τους ράτσες.Μη γνωρίζοντας είπα το ναι και αμέσως πήγαν και μου έφεραν ένα θυληκό που ζήτησα γιατί παλι δεν είχα ποτέ θυληκό.Πλήρωσα 400 λίρες περίπου 60 ευρώ και οι τιμές ανέβαιναν ανάλογα με τη ράτσα κ το μέγεθος.Ο βασικος μισθος της Αιγύπτου κυμαίνεται απο 750-1200 λίρες το μήνα.

Την πήρα σπίτι και την ονόμασα Cookie γιατί θα ήταν το δικό μου γλυκό μπισκοτάκι.Το ίδιο βράδυ ανακάλυψα πως είχε ψίλους, αν είναι δυνατόν...;Το παρέλειψα όμως γιατι σκέφτηκα πως εντάξει στη Αιγυπτο ειμαι η βρωμα ειναι παντού. Την επομένη τη πήγα στον κτηνίατρο-λέμε τώρα-  και μου είπε οτι ήταν 1 μήνα, της έκανε αποπαρασίτωση και μου είπε να τη φέρω για τα εμβόλια της σε 10 μέρες.Μετά απο 10 μερες ξεκινήσαμε τον εμβολιασμό βάλαμε τσιπάκι και πήραμε κ το διαβατήριο μας με τη φωτογραφία της πάνω.Το πετ σοπ δεν μας έδωσε χαρτιά μιας και δεν συνηθίζεται εκεί.Το σκυλάκι μου ήταν ένα άσπρο πλασματάκι που δεν έμοιζε καθόλου ράτσας και όταν ρώτησα τον κτηνίατρο μου ειπε οτι ήταν γκριφονάκι.Δεν με έμοιαζε πια όμως.Την λάτρευα ήδη απο τη πρώτη μέρα.Ήταν σκέτος δίαλος απο κουτάβι το πρώτο καιρό δε δεν έτρωγε κίολας και ξενυχτούσα μαζι της να την στηλώσω.Το ξεπεράσαμε όμως.Μετά απο 10 μέρες στο σπίτι κρύωσε και πηγαμε στο γιατρό και πήραμε αντιβίωση. Ολα πήγα καλά.

Έιχε μαγάλο πρόβλημα συμπεριφοράς ιδαίτερα με το δάγκωμα απο 4 μηνών και πάνω το έκοψε με πολυ μαθημα.Κατι που μαθαινουν φυσικά απο τη μαμα και τα αδέλφια τους.Ήταν πανέξυπνη όμως απο 3μηνών είχε μάθει να τα κάνει στο μικρό Wc στις εφημερίδες της και το κάτσε και το Νο.Όταν ήρθαμε Ελλάδα ένα μήνα έπαθε και ουρολοίμωξη.Ξανα φαρμακα...Μετά έγινε καλά.Και όλα πήγαινανε ρολόι.Το Οκτώμβρη ανέβηκα για τις εκλογές για 4 μέρες και δεν τη πήρα μαζι μου έμεινε με τον Αχμεντ, αν και πολύ ήθελαν όλοι να την δουν την είχαν πεθυμήσει  μετά την αυγουστίατικη οικογενειακή επίσκευψη τους.Το μετάνιωσα.Όπως και πολλά άλλα όπως το γεγονός ότι δεν ήξερα τη σκνιπα που μεταδιδει το σκουλικι της καρδιάς ότι μαστίζει την Αίγυπτο.Επίσης οι κτηνίατροι δεν ξέρουν τη τύφλα τους εκεί και δεν υπάρχουν εργαστήρια και κλινικές για εξετάσεις.


Γύρισα Δευτέρα με δώρα στα χέρια για τη σκύλα μου παιχνίδια μπισκότα λιχουδίες και δίαφορα άλλα.Ήταν μια χαρά και την επομένη άρχισε να βήχει φριχτα.Την πήγαμε στο κτηνίατρο μας είπε ότι κρύωσε και μας έδωσε αντιβώση.Άρχισε να κάνει έμετους κάθε 10 λεπτα και δεν μπορουσε να φάει, να πιει νερό ούτε να πάρει την αντιβίωση γιατι όλα τα έβγαζε.Τη 3ημερα ξαναπήγαμε στο γιατρό που θεώρησε πως χρειαζόνταν ορό αλλα δεν ήξερε τι είχε πραγματικά και δόσαμε 100 λίρες για 30λεπτα ορό ενώ τις επόμενες 2μέρες τη πηγαίναμε για τον ορό.Δεν κοιμόμασταν τα βράδια-ευχαριστω το Θεό που Αχμεντ είχε άδεια και ήταν εκει.-Έκανε ασταμάτητα εμετούς και δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια της ήταν σε άθλια κατάσταση και εγω εκλαιγα γιατι δεν γινόταν καλύτερα και δεν ήξερα τι να κάνω.Οι εμετοι ήταν ασπρος αφρος μετα κιτρινος και μετα πράσινος.Άρχισα να ψάχνω άλλο κτηνίατρο εκείνη τη μέρα ενώ η σκύλα μου χειροτέρευε με ραγδαίους ρυθμους.

Ήταν πρωί 9 η ώρα και κτηνίατρο δεν έβρισκα, μάλλον ήταν είδος που σπανίζει εκεί.Ο δικός μας πήγαινε 12,00-24,00 στο ιατρεια του και ενώ τον πέρναμε να πάει νωρίτερα και τον παρακαλούσαμε το σκυλί μας βογκούσε και ξαφνικα έβγαλε ένα σκουρόχρωμο παχυρευστο υγρο απο τον πρωκτό της.Νόμιζα ότι τα έκανε πάνω της, ενω είχε 2μέρες να κάνει την τουαλέτα της γενικώς.Τη βουταω με μία πετσέτα και πετούσαμε κυριολεκτικά με το αμάξι για το ιατρειο.Τα μάτια της χτυπούσαν μέσα έξω και πριν φτάσουμε έσβησε με ένα επιθανάτειο ρόγχο στα χέρια μου μέσα στο αυτοκίνητο.Άρχισα να ουρίαζω και ορίομαι στα ελληνικα στα αγγλικα και στα αραβικα λέγοντας ασυνάρτητα πραγματα.Φτανόντας την ακούμπισα στο τραπέζι και άρχισε τους σπασμούς που κάνουν οι νεκροι και τα μάτια της έβγαλαν τη μεμβράνη του θανάτου.Κατέρευσα...Την πήραμε σε ένα κουτί και τη θάψαμε τυλιγμενη σε ένα σεντόνι στην έρημο σε στρατιωτική περιοχη υπολογίζοντας οτι εκει δεν επρόκειτο να γίνει καμία κατασκευή εγκατάστασης ή κτιρίου.Της φτίαξαμε "όμορφο τάφο" γιατι ήταν το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε μετά απο το να μην τη ξεχάσουμε ποτέ.


Γυρίζοντας σπίτι πήραμε τηλέφωνο το κτηνίατρο και τον βρίσαμε που δεν έκανε καλά τη δουλεία του.Δυστυχώς δεν μπορούσαμε να κάνουμε μήνυση σε κανένα δεν θα μας κάλυπτε το ανύπαρκτο δίκαιο της "αφιλοξενης " πια για μένα χώρας.Μας ειπε δε οτι ήξερε οτι το σκυλι θα πέθαινε...αλλά δεν μας το είπε.Φυσικα προτίμησε να μας παίρνει τα λεφτα για τους ορους παρά να μας πει κατάμουτρα οτι το σκυλι υπέφερε και θα πέθαινε έτσι και αλλιώς γιατι ήταν πολύ αργά για τη μη αναστρέψημη κατάσταση της και να μας πρότεινε ευθανασία.Δεν ξέρω αν θα μπορουσα να το κάνω όμως εφόσον δεν τον πίστευα πια.Απο την άλλη όμως αφου το σκυλι μου υπέφερε για 6 μέρες ίσως και να το έκανα αν μου το πρότεινε. Μετά πήραμε τηλέφωνο ένα φίλο μας και μας έδωσε το τηλεφώνο του δικού του κτηνιάτρου που ήταν καθηγητής παν/μίου.

Του είπαμε τι ακριβώς έγινε με όλες τις λεπτομέρειες.Μας είπε οτι ήταν σίγουρα το σκουλίκι της καρδιάς που θερίζει τη χώρα, με βάση το περιστατικό που του περιγράψαμε.Μας είπε βασικά όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για όλα τα σταδια τις αρρώστιας και τι ακριβως συμβαίνει στο σκυλι, που καλυτερα θα ήταν να μη σας τα πω γιατι πραγματικά δεν θα θελατε να μάθετε.Ήδη είπα πολλές λεπτομέρειες και κλαιω που θυμάμαι αυτές τις στιγμες που περιγράφω.Το σκυλι έφυγε μαρτυρικα.Το μόνο που θα πω είναι πως το σκουλικι της καρδιας μόνο αν το ανακλύψεις με εξετάσεις αίματος στο σκυλί το πολυ 2 μηνών μπορεις να το σώσεις. Αλλιως σε ακριβώς 7μήνες ακριβώς σκοτώνει το ζώο.Η Cookie ήταν 7 μηνών όταν πέθανε και ο αλλος κτηνίατρος μας είπε οτι το πηρε απο τη μητέρα της στη γέννα γι αυτο και 7 μηνων απεβίωσε.Μας ενημέρωσε και για τη κατάσταση της Αιγύπτου σε αυτο το θέμα και με ενημέρωσε για τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων που βρισκόνται στις φάρμες "παραγωγης" της χώρας και ότι συνήθως τα ζώα που προέρχονται απο τετοια μέρη πασχουν απο αυτό, γιατί δεν τα προσεχουν να μη το κολλήσουν απλως τα χρησιμοποιούν για αναπραγωγή.Αυτος μου έμαθε για τα puppy mills λοιπον και άρχισα να ψάχνομαι.Μου άνοιξε τα μάτια και βλέπω πια τι γίνεται στα πετ σοπς και τα υποτιθέμενα εργοστασιακού τύπου εκτροφειά....

H Cookie το 2009 σε ηλικία 6 μηνών και πριν πεθάνει.


Αυτή είναι η ιστορία μου ελπιζω να βοήθησα.Η ιστορια αυτή ήταν το τελειωτικο μου χτυπημα και ο Αχμεντ με έστειλε πίσω στην Ελλάδα να το ξεπεράσω και τώρα θα έρθει κι αυτος.Πέρασαν 9 μηνες ακόμα τη βλέπω στον υπνο μου και τη σκεφτομαι καθημερινα.Πάντα θα μέινει χαραγμενη στη μνημη μου γιατι ήταν το καλυτερο σκυλι που είχα ποτέ χωρις αυτο να σημαίνει πως αγαπαω λιγότερο τα άλλα μωρα μας.
Ευχαριστώ για το χρόνο σας, Μαρίνα Γκ.

www.strayshelp.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3164:-pet-shop-&catid=51:articles&Itemid=72

 

 


Σχετικά Tags

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Facebook Login

Ημερομηνία

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Δημοσκόπηση

Βρήκατε τις πληροφορίες που ψάχνατε στην ιστοσελίδα μας;
 

Αναζήτηση στον κατάλογο

Η ιστορία ενός σκύλου που δεν αγαπήθηκε

Διαφημίσεις

Όροι χρήσης