Ένας σκύλος περιμένει, κάθεται στον κρύο φθινοπωρινό ήλιο.

Πολύ πιστός για να φύγει, πολύ φοβισμένος για να τρέξει.

Είναι εκεί πολλές μέρες, δεν κάνει τίποτα, απλά κάθεται στο δρόμο και σε περιμένει.

Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί τον εγκατέλειψες εκείνη την ημέρα.

Πίστευε ότι δεν θα σταματούσατε ποτέ το παιχνίδι...

Είναι σίγουρος ότι θα επιστρέψεις και γι' αυτό περιμένει.

Πόσο θα υποφέρει; Πόσες ακόμα μέρες;

Τα πόδια του είναι αδύναμα, ο λαιμός του ξερός.

Είναι άρρωστος πια από την πείνα και ξαπλώνει, με έναν στεναγμό.

Γέρνει το κεφάλι του και κλείνει τα μάτια του.

Μακάρι να μπορούσες να δεις πώς πεθαίνει ο σκύλος που εγκατέλειψες.